نقش هنر درمانی و فعالیت های خلاقانه بر سلامت روان و رشد مهارت های اجتماعی دانش آموزان در بستر امور تربیتی

این پژوهش با هدف بررسی هم افزایی میان ساحت های هنری و تربیتی در جهت ارتقای سلامت روان و توسعه مهارت های اجتماعی دانش آموزان تدوین شده است. در نظام آموزشی نوین، توجه به ابعاد عاطفی و روانی یادگیرنده به اندازه ابعاد شناختی اهمیت یافته است. هنر به عنوان ابزاری برای بیان ناگفته ها و تخلیه هیجانی، می تواند در کنار برنامه های امور تربیتی، بستری ایمن برای رشد شخصیت دانش آموزان فراهم کند. این مطالعه با روش توصیفی-تحلیلی و با تکیه بر دانش تخصصی نویسندگان در حوزه های هنر، امور تربیتی و علوم تربیتی، به واکاوی این موضوع می پردازد که چگونه مداخلات هنردرمانی و فعالیت های خلاقانه گروهی می تواند منجر به کاهش استرس، افزایش اعتماد به نفس و بهبود تعاملات میان فردی در محیط مدرسه شود. یافته های پژوهش نشان می دهد که ادغام فعالیت های هنری در برنامه های پرورشی، فرآیند جامعه پذیری دانش آموزان را تسهیل کرده و به معلمان امور تربیتی این امکان را می دهد تا با زبانی غیرکلامی به شناسایی و حل تعارضات رفتاری دانش آموزان بپردازند. نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که هنر نه تنها یک ماده درسی، بلکه یک ضرورت تربیتی برای دستیابی به حیات طیبه و تعادل روانی در میان نسل جدید است. در نهایت، راهکارهایی جهت تجهیز مدارس به کارگاه های خلاقیت و آموزش مربیان پرورشی در حوزه هنردرمانی پیشنهاد شده است.

کلیدواژه ها:

هنردرمانی ، امور تربیتی ، علوم تربیتی ، سلامت روان ، مهارت های اجتماعی ، خلاقیت.