تاثیر مدیریت آموزشی بر توسعه رویکردهای میان رشته ای در تلفیق علوم زمین، ریاضیات و ادبیات فارسی جهت ارتقای تفکر سیستماتیک دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف واکاوی نقش محوری مدیریت آموزشی در تسهیل و تبیین رویکردهای میان رشته ای میان سه حوزه به ظاهر مجزای زمین شناسی، ریاضیات و ادبیات فارسی انجام شده است. در نظام های آموزشی سنتی، گسستگی میان دروس علوم پایه و علوم انسانی منجر به یادگیری تک بعدی و کاهش توانمندی حل مسئله در دانش آموزان می گردد. این تحقیق با نگاهی سیستمی به دنبال آن است که نشان دهد چگونه یک مدیریت آموزشی پویا می تواند با ایجاد هم افزایی میان ساختار منطقی ریاضیات، پدیدارشناسی زمین شناسی و غنای توصیفی ادبیات فارسی، بستری برای توسعه تفکر سیستماتیک فراهم آورد. روش تحقیق در این مقاله توصیفی-تحلیلی بوده و با استناد به مبانی نظری مدیریت و تحلیل محتوای برنامه های درسی تدوین شده است. یافته ها نشان می دهد که تلفیق مفاهیمی همچون هندسه بلورها و محاسبات لرزه نگاری با بازنمایی های نمادین در ادبیات، تحت نظارت یک رهبری آموزشی تحول آفرین، نه تنها اشتیاق یادگیرندگان را ارتقا می دهد، بلکه منجر به درک عمیق تر پدیده های زیست محیطی می گردد. نتایج حاکی از آن است که مدیریت آموزشی با اصلاح ساختارهای همکاری معلمان، کلید اصلی عبور از آموزش موضوع محور به سوی آموزش کل نگر است. در پایان، الگویی برای پیاده سازی این رویکرد در مدارس ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

مدیریت آموزشی ، زمین شناسی ، ریاضیات ، ادبیات فارسی ، تفکر سیستماتیک ، آموزش میان رشته ای.