تاثیر فعالیت های فوق برنامه (ورزشی، هنری، علمی) بر مهارت های اجتماعی و خودباوری دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر مشارکت در فعالیت های فوق برنامه در سه حوزه ورزشی، هنری و علمی بر ارتقای مهارت های اجتماعی و سطح خودباوری دانش آموزان انجام شده است. فعالیت های فوق برنامه به عنوان بسترهای غیررسمی و مکمل برنامه درسی، فرصت های منحصر به فردی برای تمرین تعاملات بین فردی، همکاری گروهی و کشف استعدادهای فردی فراهم می آورند که می تواند تاثیر بسزایی در رشد روانی-اجتماعی دانش آموزان داشته باشد. جامعه آماری این تحقیق توصیفی-پیمایشی، دانش آموزان مقطع متوسطه اول و دوم شهر عشق آباد بودند که از میان آنها ۲۸۰ نفر با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. داده ها با استفاده از دو پرسشنامه استاندارد مهارت های اجتماعی (مثل پرسشنامه ماتسون) و مقیاس خودباوری (با تاکید بر ابعادی چون کفایت اجتماعی و عملکرد تحصیلی) گردآوری شد. برای تحلیل داده ها از روش های آماری شامل تحلیل واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی توکی استفاده گردید. یافته ها نشان داد که دانش آموزان شرکت کننده در هر سه نوع فعالیت فوق برنامه، در مقایسه با دانش آموزان غیرفعال، از سطح مهارت های اجتماعی و خودباوری بالاتری برخوردار بودند. همچنین، نتایج حاکی از آن بود که فعالیت های ورزشی و هنری تاثیر قوی تری بر مهارت های اجتماعی داشتند، در حالی که فعالیت های علمی و هنری بر افزایش خودباوری (به ویژه بعد تحصیلی آن) تاثیر بارزتری نشان دادند. این پژوهش بر ضرورت برنامه ریزی منسجم و توسعه کیفی فعالیت های فوق برنامه در مدارس به عنوان راهبردی موثر در تربیت شهروندانی با کفایت اجتماعی و اعتماد به نفس بالا تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

فعالیت های فوق برنامه ، مهارت های اجتماعی ، خودباوری ، دانش آموزان ، ورزش ، هنر.