تاثیر محیط مدرسه (فیزیکی و اجتماعی) بر یادگیری و سلامت روان دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر محیط مدرسه در دو بعد فیزیکی و اجتماعی بر یادگیری و سلامت روان دانش آموزان انجام شده است. محیط مدرسه به عنوان یکی از مهم ترین بسترهای رشد و تکامل کودکان و نوجوانان، نقشی حیاتی در شکل گیری تجربیات آموزشی و عاطفی آنان ایفا می کند. این مطالعه به روش توصیفی-پیمایشی و با استفاده از پرسشنامه های استاندارد شده در میان نمونهای متشکل از دانش آموزان، معلمان و مدیران در مناطق مختلف آموزشی انجام پذیرفت. یافته های پژوهش نشان داد که کیفیت محیط فیزیکی مدرسه (شامل عواملی مانند نور، صدا، دمای هوا، فضای سبز و امکانات ورزشی) با سطح تمرکز، مشارکت در فعالیت های درسی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری دارد. به طور مشخص، مدارسی که از استانداردهای بالای محیطی برخوردار بودند، شاهد نمرات بالاتر و غیبت کمتری در میان دانش آموزان بودند. از سوی دیگر، محیط اجتماعی مدرسه (شامل کیفیت روابط معلم-دانش آموز، جو عاطفی کلاس، حمایت همسالان و وجود قوانین واضح و عادلانه) تاثیر عمیقی بر سلامت روانی دانش آموزان، از جمله کاهش علائم اضطراب و افسردگی، افزایش عزت نفس و انگیزه تحصیلی داشت. نتایج این مطالعه بر ضرورت نگاهی جامع به مدرسه به عنوان یک اکوسیستم یادگیری-رشدی تاکید می کند که در آن بهسازی همزمان فضاهای فیزیکی و روابط اجتماعی می تواند به عنوان یک راهبرد کلان در ارتقای کیفیت آموزش و تندرستی روانی نسل آینده مورد توجه سیاست گذاران و برنامه ریزان آموزشی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

محیط فیزیکی مدرسه ، محیط اجتماعی مدرسه ، یادگیری ، سلامت روان ، دانش آموزان.