ارائه الگوی سلسله مراتبی شاخص های ارزشیابی رضایت شغلی معلمان بر اساس تحلیل علی–ساختاری ISM و DEMATEL

رضایت شغلی معلمان به عنوان یکی از مولفه های کلیدی در ارتقای کیفیت نظام آموزشی، تحت تاثیر مجموعه ای از عوامل فردی، سازمانی و محیطی قرار دارد که شناخت روابط علی میان این عوامل می تواند به بهبود سیاست گذاری های آموزشی کمک کند. هدف پژوهش حاضر، ارائه الگوی سلسله مراتبی شاخص های ارزشیابی رضایت شغلی معلمان بر اساس تحلیل علی–ساختاری با استفاده از روش های ترکیبی ISM و DEMATEL است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی–تحلیلی است. در گام نخست، شاخص های موثر بر رضایت شغلی معلمان با مطالعه مبانی نظری و نظر خبرگان آموزشی شناسایی شد. سپس با بهره گیری از روش DEMATEL، شدت تاثیرگذاری و تاثیرپذیری شاخص ها و روابط علی میان آن ها تعیین گردید. در ادامه، با استفاده از روش ISM، ساختار سلسله مراتبی شاخص ها طراحی و سطوح مختلف عوامل ریشه ای و پیامدی مشخص شد. یافته های پژوهش نشان می دهد که برخی شاخص ها نظیر حمایت مدیریتی، امنیت شغلی و فرصت های رشد حرفه ای در سطوح پایه ای مدل قرار گرفته و نقش تعیین کننده ای در شکل گیری رضایت شغلی معلمان ایفا می کنند. نتایج این پژوهش می تواند به مدیران و سیاست گذاران آموزشی در طراحی برنامه های موثر برای افزایش رضایت شغلی معلمان کمک نماید.

کلیدواژه ها:

رضایت شغلی معلمان ، ارزشیابی رضایت شغلی ، مدل سازی تفسیری–ساختاری (ISM) ، روش DEMATEL ، تحلیل روابط علی