نقش فناوری در بهبود ارتباط آموزشی

ارتباط آموزشی به عنوان قلب تپنده فرآیند یاددهی-یادگیری، همواره تحت تاثیر ابزارها و بسترهای زمان خود بوده است. با ورود به عصر اطلاعات و ظهور فناوری های نوین ارتباطی و اطلاعاتی (ICT)، پارادایم های سنتی آموزش دچار تحولات بنیادین شده اند. این مقاله با هدف بررسی عمیق نقش فناوری در تسهیل، تسریع و کیفی سازی ارتباط میان ارکان آموزش (معلم، دانش آموز و محتوا) نگاشته شده است. فناوری نه تنها به عنوان یک ابزار انتقال، بلکه به عنوان یک محیط زیست جدید برای یادگیری عمل می کند که در آن مرزهای زمانی و مکانی در هم شکسته است. در این پژوهش، ضمن واکاوی مبانی نظری ارتباطات در عصر دیجیتال، به بررسی ابزارهای نوین، تاثیر هوش مصنوعی و پلتفرم های تعاملی بر تعمیق یادگیری پرداخته می شود. همچنین چالش های موجود در بستر آموزشی ایران و راهکارهای غلبه بر آن ها با تکیه بر دیدگاه های صاحب نظران داخلی مورد بحث قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: فناوری آموزشی ، ارتباط آموزشی ، یادگیری الکترونیکی ، تعامل معلم و دانش آموز ، هوش مصنوعی در آموزش ، مدارس هوشمند ، سواد دیجیتال.