تاثیر هوش مصنوعی بر کیفیت تعامل معلم و دانش آموز

ورود فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی (AI)، پارادایم های سنتی آموزش را با چالش ها و فرصت های بی نظیری مواجه کرده است. تعامل معلم و دانش آموز که همواره به عنوان هسته اصلی فرآیند یادگیری-یاددهی شناخته می شود، در عصر دیجیتال دستخوش تغییرات بنیادین شده است. این مقاله با هدف بررسی تاثیر هوش مصنوعی بر کیفیت این تعاملات نگاشته شده است. هوش مصنوعی با خودکارسازی وظایف اداری، ارائه بازخوردهای آنی و شخصی سازی مسیر یادگیری، فرصت آزادسازی زمان معلم برای پرداختن به جنبه های عاطفی و شناختی عمیق تر را فراهم می کند. با این حال، نگرانی هایی مبنی بر کاهش تعاملات انسانی، وابستگی بیش از حد به الگوریتم ها و مسائل اخلاقی وجود دارد. این پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی نباید جایگزین معلم شود، بلکه باید به عنوان یک «افزاینده توانمندی» عمل کند تا تعاملات را از سطح انتقال صرف دانش به سطح مربیگری و هدایتگری ارتقا دهد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی ، تعامل معلم و دانش آموز ، تکنولوژی آموزشی ، یادگیری شخصی سازی شده ، اخلاق در آموزش ، هوش هیجانی.