نوآفرینی در شیوه های تدریس معلمان در عصر هوش مصنوعی و نظام های آموزش هوشمند

با ورود جهان به عصر انقلاب صنعتی چهارم، هوش مصنوعی (AI) به عنوان یک نیروی پیشران، تمامی ابعاد زندگی بشر، به ویژه نظام های آموزشی را دگرگون ساخته است. این پژوهش با هدف بررسی لزوم و چگونگی نوآفرینی در شیوه های تدریس معلمان در بستر نظام های آموزش هوشمند تدوین شده است. گذار از روش های سنتی معلم محور به رویکردهای نوین داده محور و شخصی سازی شده، نیازمند بازتعریف نقش معلم از “انتقال دهنده دانش” به “طراح یادگیری” و “مربی هوشمند” است. در این مقاله، ضمن تبیین مفاهیم پایه، به بررسی کاربردهای عملی هوش مصنوعی در کلاس درس، سیستم های خبره آموزشی، و چالش های اخلاقی پیرامون آن پرداخته می شود. یافته ها نشان می دهد که تلفیق هوش مصنوعی با پداگوژی نوین، نه تنها جایگاه معلم را تضعیف نمی کند، بلکه با خودکارسازی امور روتین و ارائه تحلیل های دقیق از روند یادگیری دانش آموزان، فرصت بی نظیری برای تمرکز بر مهارت های نرم، تفکر انتقادی و خلاقیت فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی:هوش مصنوعی ، نوآفرینی آموزشی ، تدریس هوشمند ، شایستگی های معلم ، شخصی سازی یادگیری ، تکنولوژی آموزشی ، اخلاق در هوش مصنوعی.