تغییر موازنه دانایی با ورود هوش مصنوعی: مدیریت اقتدار معلم در کلاس های آینده محور

ورود شتابان هوش مصنوعی به اکوسیستم آموزشی، بنیادین ترین پیش فرض های نظام تعلیم و تربیت سنتی را به چالش کشیده است. در کانون این تحول، مفهوم «اقتدار دانایی» قرار دارد. در پارادایم سنتی، معلم به عنوان یگانه منبع موثق دانش و توزیع کننده اطلاعات شناخته می شد، اما با ظهور مدل های زبانی بزرگ و ابزارهای هوشمند که دسترسی آنی به اقیانوسی از داده ها را فراهم می کنند، انحصار دانایی شکسته شده است. این مقاله به بررسی چگونگی تغییر موازنه قدرت معرفتی در کلاس های درس می پردازد و استدلال می کند که مقاومت در برابر این فناوری یا تلاش برای حفظ اقتدار سنتی، محکوم به شکست است. در عوض، معلمان باید اقتدار خود را از «داننده کل» به «راهبر خردورز» تغییر وضعیت دهند. این پژوهش با واکاوی چالش های پداگوژیک، اخلاقی و روان شناختی، راهکارهایی برای مدیریت کلاس های آینده محور ارائه می دهد که در آن هوش مصنوعی به عنوان یک «همکار شناختی» و نه جایگزین معلم عمل می کند. تمرکز اصلی بر گذار از انتقال دانش به مدیریت دانش، پرورش تفکر انتقادی و تقویت هوش عاطفی است تا جایگاه معلم در عصر الگوریتم ها نه تنها حفظ، بلکه ارتقا یابد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: هوش مصنوعی در آموزش ، اقتدار معلم ، موازنه دانایی ، کلاس های آینده محور ، پداگوژی دیجیتال ، تحول نقش معلم.