تاثیر رویکرد آموزش شایستگی محور بر یادگیری پایدار دانش آموزان

در عصر حاضر، نظام های آموزشی جهان با گذر از رویکردهای سنتی مبتنی بر حافظه و انتقال صرف دانش، به سمت رویکردهای نوین و کارآمدتری همچون آموزش شایستگی محور حرکت کرده اند. هدف اصلی این پژوهش نظری، بررسی و تبیین تاثیرات عمیق رویکرد آموزش شایستگی محور بر تحقق یادگیری پایدار در میان دانش آموزان است. یادگیری پایدار، به معنای توانایی حفظ، انتقال و کاربست آموخته ها در موقعیت های جدید و در طول زمان، نیازمند راهبردهایی است که فراتر از سطح دانش شناختی رفته و مهارت ها و نگرش ها را نیز درگیر کند. در این مقاله، با بررسی ادبیات نظری و سوابق پژوهشی، استدلال می شود که آموزش شایستگی محور با تاکید بر تلفیق دانش، مهارت و نگرش و همچنین تمرکز بر عملکرد واقعی و ارزشیابی های عملکردی، زمینه ساز تعمیق یادگیری و ماندگاری آن می شود. یافته های تحلیلی نشان می دهد که درگیر کردن فعالانه دانش آموزان در فرآیند یادگیری، شخصی سازی آموزش و ارتباط دادن محتوا با بافت زندگی واقعی که از ارکان آموزش شایستگی محور هستند، مستقیما بر مولفه های یادگیری پایدار اثر مثبت دارند.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی:آموزش شایستگی محور ، یادگیری پایدار ، برنامه درسی ، مهارت آموزی ، انتقال یادگیری ، نظام آموزشی ایران