روایت پژوهی : تجربه ی مدیریت مدرسه در ایجاد نظم و انضباط آموزشی بدون رویکرد تنبیهی

نظم و انضباط آموزشی یکی از چالش های اساسی مدیریت مدارس ابتدایی است که در بسیاری از موارد، با رویکردهای تنبیهی و اقتدارمحور مدیریت می شود. هرچند این رویکردها در کوتاه مدت می توانند به کنترل ظاهری رفتار دانش آموزان منجر شوند، اما در بلندمدت پیامدهایی همچون کاهش انگیزه، افزایش اضطراب، تضعیف روابط انسانی و عدم درونی شدن نظم را به دنبال دارند.پژوهش حاضر با رویکرد روایت پژوهی و بر پایه تجربه زیسته مدیر مدرسه غیردولتی «گیلانه ۲»، به بررسی چگونگی ایجاد نظم و انضباط آموزشی بدون استفاده از روش های تنبیهی می پردازد. داده های این پژوهش از طریق مشاهده مستقیم، گفت وگو با معلمان، دانش آموزان و اولیا، تاملات مدیریتی و ثبت تجربه های روزمره گردآوری شده است.یافته های روایت پژوهی نشان می دهد که جایگزینی تنبیه با گفت وگو، مشارکت، شفاف سازی قوانین، حمایت از معلمان و تقویت ارتباط انسانی، می تواند به کاهش بی نظمی های رفتاری، افزایش مسئولیت پذیری دانش آموزان، بهبود روابط معلم و دانش آموز و ارتقای فضای روانی مدرسه منجر شود. نتایج این تجربه حاکی از آن است که نظم و انضباط پایدار، زمانی تحقق می یابد که در بستر اعتماد، احترام متقابل و مشارکت جمعی شکل گیرد.این روایت پژوهی می تواند برای مدیران و معلمان مدارس، به عنوان الگویی عملی در جهت بازنگری در شیوه های مدیریت انضباط آموزشی و حرکت به سوی رویکردهای انسانی تر و اثربخش تر مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

روایت پژوهی ، مدیریت مدرسه ، نظم و انضباط آموزشی ، رویکرد غیرتنبیهی ، مدیریت مشارکتی ، مدرسه ابتدایی