کاربرد فناوری های نوین در تلفیق با هنر به منظور ارتقای آموزش طراحی معماری

آموزش معماری به عنوان حوزه ای بین رشته ای، همواره نیازمند تلفیق خلاقیت هنری با کارایی فنی است. این پژوهش با هدف بررسی نقش فناوری های نوین در تلفیق با هنر برای ارتقای کیفیت آموزش طراحی معماری در هنرستان های فنی و حرفه ای انجام شده است. در این مطالعه، از روش تحقیق ترکیبی (کیفی-کمی) استفاده شد. جامعه آماری شامل هنرآموزان و دانش آموزان رشته معماری هنرستان های منطقه بود. داده ها از طریق مشاهده مشارکتی در کلاس های درس، مصاحبه نیمه ساختاریافته با هنرآموزان و تکمیل پرسشنامه محقق ساخته توسط دانش آموزان گردآوری و با استفاده از تحلیل محتوا و آمار توصیفی-استنباطی تجزیه وتحلیل شد. یافته ها نشان داد که استفاده هدفمند از فناوری هایی مانند نرم افزارهای مدل سازی سه بعدی (همچون Revit و SketchUp)، واقعیت افزوده (AR) و پرینت سه بعدی، در کنار آموزش اصول هنری (نظیر ترکیب بندی، رنگ و تناسبات)، موجب افزایش درک فضایی، تقویت خلاقیت و انگیزه، بهبود مهارت های حل مسئله طراحی و تسهیل انتقال از ایده به اجرا در بین دانش آموزان می شود. همچنین، چالش هایی مانند کمبود امکانات سخت افزاری، نیاز به آموزش مستمر هنرآموزان و خطر غفلت از مبانی پایه در صورت اتکای صرف به فناوری شناسایی شد. این پژوهش نتیجه می گیرد که اتخاذ یک رویکرد متوازن و برنامه ریزی شده در تلفیق «هنر» و «فناوری» می تواند به بازتعریف روش های آموزش معماری در سطح هنرستان ها و تربیت نیروهای خلاق و کارآمد برای بازار کار کمک شایانی نماید.

کلیدواژه ها:

آموزش معماری ، هنرستان فنی و حرفه ای ، فناوری های نوین ، تلفیق هنر و فناوری ، مدل سازی سه بعدی ، خلاقیت در طراحی ، واقعیت افزوده ، روش های آموزش.