موانع یادگیری خواندن و نوشتن در دانش آموزان ناشنوا: نقش دیرهنگام ورود به مدرسه

یادگیری خواندن و نوشتن به عنوان بنیان ترین ارکان تحصیلی، مسیری چالش برانگیز برای دانش آموزان ناشنوا است که نیازمند زیرساخت های زبانی و شناختی دقیق می باشد. هدف از این مطالعه، واکاوی و شناسایی موانع یادگیری سواد در دانش آموزان ناشنوا با تمرکز ویژه بر نقش تعیین کننده دیرهنگام ورود آن ها به مدرسه است. این مطالعه با رویکردی کیفی و به روش مروری و کتابخانه ای انجام شده است. نتایج حاصل از بررسی منابع نشان داد که دیرهنگام ورود به مدرسه یکی از اصلی ترین موانع ساختاری در یادگیری خواندن و نوشتن دانش آموزان ناشنوا است. این تاخیر باعث از دست رفتن دوره های طلایی اکتساب زبان، ایجاد فقر واژگانی پایدار و ضعف در مهارت های فرازبانی می شود که همگی پیش نیازهای ضروری برای درک متون نوشتاری هستند. همچنین، یافته ها حاکی از آن است که این عقب ماندگی پیامدهای منفی اجتماعی و روانشناختی همچون کاهش اعتمادبه نفس، انزوا و اضطراب تحصیلی را به همراه دارد که خود مانعی جدی در برابر تلاش های آموزشی بعدی محسوب می شود. در مقابل، مداخله زودهنگام و مشارکت فعال خانواده به عنوان عوامل کلیدی در کاهش این موانع شناسایی شدند.

کلیدواژه ها:

دانش آموزان ناشنوا ، یادگیری خواندن و نوشتن ، دیرهنگام ورود به مدرسه ، موانع یادگیری ، سوادآموزی ، مداخله زودهنگام