واکاوی نقش تحول آفرین الگوریتم های هوشمند در ارتقای سازه های روان شناختی و فرآیندهای تربیتی

در سپیده دم عصر دیجیتال، تلاقی هوش مصنوعی با علوم انسانی، به ویژه روان شناسی و علوم تربیتی، یکی از مهیج ترین و در عین حال حساس ترین تحولات تاریخ علم را رقم زده است. در حالی که سالیان متمادی، درک پیچیدگی های ذهن انسان و ظرافت های امر تربیت، قلمرویی صرفا انسانی تلقی می شد، اکنون الگوریتم های هوشمند به عنوان ابزاری قدرتمند برای رمزگشایی از این پیچیدگی ها وارد میدان شده اند. هوش مصنوعی دیگر تنها یک ابزار محاسباتی نیست، بلکه به عنوان یک «دستیار شناختی» در کنار متخصصان، افق های نوینی را در تشخیص، درمان و آموزش گشوده است.ورود هوش مصنوعی به ساحت های مرتبط با روح و اندیشه انسان، با چالش های اخلاقی و فلسفی عمیقی نیز همراه است. حفظ حریم خصوصی، ضرورت صیانت از «رابطه انسانی» و جلوگیری از سوگیری های الگوریتمی، از جمله موضوعاتی است که در کنار پیشرفت های تکنولوژیک باید مورد توجه قرار گیرد. این نوشتار با هدف بررسی دقیق پتانسیل های هوش مصنوعی در تحول علوم تربیتی و روان شناسی تدوین شده است تا نشان دهد چگونه می توان با بهره گیری هوشمندانه از ماشین، به سوی فهم عمیق تر از انسان و شکوفایی استعدادهای او گام برداشت؛ بی آنی که اصالت و معنای کنش های انسانی در پس کدهای برنامه نویسی گم شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، روانشناسی ، سلامت روان ، اختلالات