تاثیر پرورش ذهن کنجکاو بر انگیزه یادگیری دانش آموزان ابتدایی

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر پرورش ذهن کنجکاو بر انگیزه یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی در مدارس شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی همبستگی انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره ابتدایی مدارس دولتی شهر کرمانشاه بود که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، نمونه ای نماینده از آنان انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه کنجکاوی شناختی و پرسشنامه انگیزه یادگیری بود که روایی و پایایی آن ها مورد تایید قرار گرفت. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و آزمون های آماری همبستگی و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد که بین پرورش ذهن کنجکاو و انگیزه یادگیری دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین، مولفه های ذهن کنجکاو توانستند بخش معناداری از واریانس انگیزه یادگیری را پیش بینی کنند و در این میان، کنجکاوی شناختی فعال بیشترین نقش را در افزایش انگیزه درونی دانش آموزان ایفا نمود. یافته ها حاکی از آن است که فراهم کردن محیط های یادگیری پرسش محور و اکتشافی می تواند انگیزه یادگیری دانش آموزان ابتدایی را به طور موثری تقویت کند. بر این اساس، توجه به پرورش ذهن کنجکاو در برنامه های آموزشی دوره ابتدایی می تواند نقش مهمی در بهبود کیفیت یادگیری و ارتقای نگرش مثبت نسبت به آموزش ایفا نماید.

کلیدواژه ها:

ذهن کنجکاو ، انگیزه یادگیری ، دانش آموزان ابتدایی ، کنجکاوی شناختی ، آموزش ابتدایی