بررسی نقش فعالیت های بین رشته ای در تقویت تفکر انتقادی در آموزش ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش فعالیت های بین رشته ای در تقویت تفکر انتقادی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی تحلیلی با رویکرد کمی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دوره دوم ابتدایی مدارس دولتی شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود که نمونه ای به حجم مناسب با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه تفکر انتقادی مبتنی بر الگوی فاسیونه و پرسشنامه پژوهشگرساخته فعالیت های بین رشته ای بود که روایی و پایایی آن ها مورد تایید قرار گرفت. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی، شامل ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون، مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بین میزان به کارگیری فعالیت های بین رشته ای و سطح تفکر انتقادی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین فعالیت های بین رشته ای توان پیش بینی معناداری برای تفکر انتقادی داشته و بیشترین تاثیر آن ها بر مولفه های تحلیل و استدلال مشاهده شد. یافته ها حاکی از آن است که آموزش مبتنی بر فعالیت های بین رشته ای می تواند با ایجاد یادگیری معنادار و مسئله محور، زمینه پرورش تفکر انتقادی دانش آموزان دوره ابتدایی را فراهم سازد. بر این اساس، توجه به طراحی و اجرای فعالیت های آموزشی تلفیقی در برنامه های درسی و توانمندسازی معلمان ابتدایی ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

فعالیت های بین رشته ای ، تفکر انتقادی ، آموزش ابتدایی ، یادگیری معنادار ، کرمانشاه