مدیریت هوشمند کانون فرهنگی تربیتی: از برنامه ریزی تا اجرا

پژوهش حاضر با هدف بررسی وضعیت مدیریت هوشمند در کانون های فرهنگی تربیتی شهر کرمانشاه در سال های ۱۴۰۳–۱۴۰۴ انجام شد. این مطالعه از نوع کاربردی توصیفی و مبتنی بر روش شناسی ترکیبی کمی و کیفی است. جامعه آماری شامل مدیران، کارشناسان و مربیان کانون ها بود که نمونه گیری به صورت هدفمند و خوشه ای انجام شد. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه ساختاریافته و مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. یافته ها نشان داد که مدیریت هوشمند کانون ها بیشترین تاثیر را از سه مولفه دارد: بهره گیری از فناوری و تحلیل داده ها، ایجاد فرهنگ یادگیری و مشارکت و توانمندی های مدیران در مدیریت دانش و رهبری نوآورانه. همچنین، کمبود زیرساخت های فناوری، مقاومت کارکنان و محدودیت منابع از جمله چالش های اصلی اجرای مدیریت هوشمند شناسایی شد. نتایج پژوهش نشان می دهد که مدیریت هوشمند می تواند موجب ارتقای کیفیت برنامه ها، افزایش رضایت مخاطبان و بهبود عملکرد کلی کانون ها شود. بر اساس یافته ها، پیشنهاد شد که آموزش مدیران، توسعه زیرساخت های فناوری، ایجاد فرهنگ نوآوری و مشارکت فعال کارکنان، و استفاده از نظام مدیریت دانش به عنوان راهبرد اصلی مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مدیریت هوشمند ، کانون فرهنگی تربیتی ، فناوری اطلاعات ، یادگیری سازمانی