بررسی اثر ارزیابی مستمر بر پیشرفت دانش آموزان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر ارزیابی مستمر بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی استان البرز در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ انجام شد. روش پژوهش از نوع کمی و همبستگی-تجربی بود و جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه های چهارم تا ششم مدارس ابتدایی استان بود که با نمونه گیری تصادفی طبقه ای، ۳۰۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه ارزیابی مستمر و بازخورد معلمان و نمرات آزمون های مستمر دانش آموزان بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS تحلیل شد و از آزمون های همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی برای بررسی اثر ارزیابی مستمر بر پیشرفت تحصیلی استفاده گردید. یافته ها نشان داد که اجرای منظم ارزیابی مستمر با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری دارد و بازخوردهای سازنده معلمان نقش موثری در افزایش انگیزه و خودکارآمدی دانش آموزان ایفا می کند. همچنین مشخص شد که محدودیت زمان، بار کاری معلمان و نبود ابزارهای مناسب از مهم ترین موانع اجرای موثر ارزیابی مستمر هستند. بر اساس نتایج، ارائه آموزش های تخصصی به معلمان، توسعه ابزارهای ارزیابی، مدیریت زمان و حمایت سازمانی از مدارس برای ارتقای اجرای ارزیابی مستمر پیشنهاد شد. این پژوهش نشان می دهد که ارزیابی مستمر ابزاری موثر در ارتقای یادگیری، انگیزه و خودتنظیمی دانش آموزان در دوره ابتدایی است.

کلیدواژه ها:

ارزیابی مستمر ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، بازخورد معلم ، خودکارآمدی