بررسی اثر نوآوری های آموزشی مبتنی بر فناوری دیجیتال در ارتقای رتبه و انگیزش شغلی معلمان ابتدایی

تحول دیجیتال در نظام های آموزشی، نقش و هویت حرفه ای معلمان را دگرگون ساخته و شایستگی های فناورانه را به یکی از شاخص های رشد حرفه ای تبدیل کرده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر نوآوری های آموزشی مبتنی بر فناوری دیجیتال بر ارتقای رتبه حرفه ای و انگیزش شغلی معلمان دوره ابتدایی و تبیین نقش متغیرهای میانجی همچون خودکارآمدی و درگیری شغلی انجام شد. این پژوهش از نوع کاربردی و با رویکرد توصیفی–تحلیلی و مدل یابی تبیینی است. جامعه آماری شامل معلمان ابتدایی و ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های استاندارد خودکارآمدی و انگیزش شغلی و نیز مقیاس نوآوری دیجیتال بود. یافته ها نشان داد نوآوری های دیجیتال به طور مستقیم و غیرمستقیم با انگیزش شغلی معلمان مرتبط است. خودکارآمدی تدریس نقش میانجی کلیدی در این رابطه ایفا می کند و مسیر اثرگذاری فناوری بر انگیزش را توضیح می دهد. همچنین مشخص شد معلمانی که از فناوری دیجیتال به صورت خلاقانه استفاده می کنند، درگیری شغلی بالاتر و چشم انداز ارتقای حرفه ای روشن تری دارند. نتایج نشان می دهد فناوری دیجیتال زمانی انگیزش آفرین است که با توانمندسازی حرفه ای، حمایت سازمانی و فرهنگ مدرسه نوآور همراه باشد. در غیر این صورت، ممکن است به منبع استرس تبدیل شود. بر این اساس، پیشنهاد می شود سیاست گذاران آموزشی بر توسعه شایستگی دیجیتال معلمان و ایجاد نظام های حمایتی تمرکز کنند. این پژوهش با ارائه مدلی تبیینی از رابطه نوآوری دیجیتال، خودکارآمدی و انگیزش شغلی، به غنای ادبیات توسعه حرفه ای معلمان کمک می کند.