تاثیر آموزش مهارت های تاب آوری روانی بر بازتولید سرمایه اجتماعی دانش آموزان ابتدایی

هدف این پژوهش بررسی تاثیر آموزش مهارت های تاب آوری روانی بر بازتولید سرمایه اجتماعی دانش آموزان ابتدایی ناحیه ۲ شهر اراک بود. روش تحقیق از نوع کمی–تحلیلی و با طرح شبه آزمایشی پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه ششم ابتدایی (N=۱۰۰) بود که با نمونه گیری تصادفی ساده ۶۰ نفر برای گروه آزمایش و ۴۰ نفر برای گروه کنترل انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد تاب آوری روانی (Connor-Davidson Resilience Scale) و پرسشنامه سرمایه اجتماعی دانش آموزان (Social Capital Questionnaire for Children) بود که روایی توسط متخصصان تعلیم و تربیت تایید و پایایی آن با آلفای کرونباخ به ترتیب ۰.۸۹ و ۰.۹۱ به دست آمد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های T مستقل و تحلیل کوواریانس (ANCOVA) تحلیل شد. یافته ها نشان داد که آموزش مهارت های تاب آوری روانی به طور معناداری باعث افزایش سرمایه اجتماعی دانش آموزان شد (F=۱۲.۸۷، p<۰.۰۱، η²=۰.۱۸). نتایج همچنین حاکی از آن بود که ابعاد همدلی، مشارکت اجتماعی و اعتماد بین دانش آموزان پس از آموزش بهبود قابل توجهی یافته است. این پژوهش نشان می دهد که تقویت تاب آوری روانی می تواند به بازتولید سرمایه اجتماعی در سطح مدرسه کمک کند و پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی منظم تاب آوری در مدارس ابتدایی گنجانده شود. یافته ها اهمیت کاربردی برای سیاست گذاران آموزشی و معلمان دارد و خلا پژوهشی موجود در ارتباط بین تاب آوری روانی و سرمایه اجتماعی کودکان را پر می کند.