بررسی موانع ارتباط موثر بین خانواده و مدرسه از دیدگاه معلمان و والدین

ارتباط موثر میان خانواده و مدرسه به عنوان یکی از ارکان اساسی موفقیت نظام آموزشی، همواره مورد توجه کارشناسان و صاحب نظران تعلیم و تربیت بوده است. این تعامل دو سویه، بستری حیاتی برای انتقال ارزش ها، همسوسازی اهداف تربیتی و ارتقای سطح عملکرد تحصیلی و تربیتی دانش آموزان فراهم می آورد. با این حال، وجود موانع ساختاری، ارتباطی و فرهنگی سبب شده تا شکل گیری این رابطه با چالش های جدی مواجه گردد و اهداف متعالی آموزش و پرورش محقق نشود. در این راستا، شناسایی و تبیین دقیق موانع موجود از دیدگاه معلمان و والدین، گامی ضروری در جهت بهبود کیفیت فرآیند یاددهی-یادگیری و سلامت روان محصلین به شمار می رود. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی-تحلیلی و با استناد به ادبیات نظری موجود، به واکاوی ریشه ها و ابعاد مختلف موانع ارتباطی میان نهاد خانواده و مدرسه می پردازد. تمرکز اصلی این مطالعه بر تحلیل دیدگاه های معلمان و والدین پیرامون چالش های پیش رو است، به طوری که شکاف های موجود در تعاملات این دو نهاد مهم تربیتی مورد بررسی قرار می گیرد. تحلیل های صورت گرفته نشان می دهد که عواملی همچون تفاوت های فرهنگی، انتظارات متضاد، محدودیت های زمانی و فقدان مهارت های ارتباطی، از جمله مهم ترین موانع در مسیر همکاری موثر هستند. نتایج حاصل از این تحلیل نظری حاکی از آن است که برای غلبه بر موانع مذکور، لازم است تا راهبردهای کلان و خردی در سطح سیاست گذاری آموزشی و اجرایی اتخاذ شود. تقویت جریان های ارتباطی، برگزاری کارگاه های آموزشی برای ارتقای مهارت های تعاملی و ایجاد درک مشترک میان معلمان و والدین، از جمله راهکارهای بنیادین برای رفع این موانع هستند. این اقدامات می تواند به شکل گیری یک همپیمانی استراتژیک میان خانواده و مدرسه منجر شده و بستر لازم برای شکوفایی استعدادهای دانش آموزان را فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

ارتباط خانواده و مدرسه ، موانع آموزشی ، همکاری والدین و معلمان ، نظام تعلیم و تربیت