تدریس مشارکتی و توسعه مهارت های شناختی دانش آموزان مقطع ابتدایی

تدریس مشارکتی به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، بر تعامل فعال و همکاری میان دانش آموزان تاکید دارد و نقش مهمی در ارتقای مهارت های شناختی آنان ایفا می کند. این روش بر پایه اصول یادگیری اجتماعی و یادگیری فعال شکل گرفته و تلاش می کند دانش آموزان را به جای دریافت منفعلانه اطلاعات، در فرآیند یادگیری دخیل کند. در محیط کلاس مشارکتی، دانش آموزان با بحث و تبادل نظر، حل مسئله گروهی و همکاری در پروژه های مختلف، توانایی های تفکر انتقادی، تحلیل، استدلال و تصمیم گیری خود را تقویت می کنند. پژوهش های نظری نشان می دهند که تدریس مشارکتی موجب توسعه مهارت های فراشناختی، افزایش انگیزه و خودکارآمدی دانش آموزان و ارتقای یادگیری عمیق تر می شود. همچنین، این روش می تواند به شکل گیری مهارت های اجتماعی و توانایی همکاری در گروه، مدیریت تعارض ها و احترام به دیدگاه های دیگران کمک کند. با توجه به اهمیت مهارت های شناختی در یادگیری موثر و آماده سازی دانش آموزان برای مواجهه با چالش های آینده، ادبیات موجود پیشنهاد می کند معلمان به جای تمرکز صرف بر آموزش مستقیم و منفعل، محیط های یادگیری مشارکتی ایجاد کنند که در آن دانش آموزان به پرسشگری، کاوش و همکاری تشویق شوند. در نتیجه، تدریس مشارکتی به عنوان یک رویکرد مبتنی بر تعامل و فعالیت، نه تنها مهارت های شناختی دانش آموزان را توسعه می دهد بلکه زمینه ساز یادگیری پایدار و جامع در مقطع ابتدایی می گردد . علاوه بر توسعه مهارت های شناختی و تقویت یادگیری فعال، تدریس مشارکتی می تواند به ایجاد نگرش مثبت نسبت به یادگیری و افزایش علاقه دانش آموزان به درس ها کمک کند. دانش آموزان در این روش، یاد می گیرند که مسئولیت یادگیری خود را بپذیرند، با همسالان خود تعامل کنند و از طریق تجربه و همکاری، مهارت های اجتماعی و حل مسئله را تقویت نمایند. این فرآیند، زمینه ساز یادگیری پایدار و جامع در مقطع ابتدایی است و می تواند دانش آموزان را برای مراحل بعدی تحصیل و زندگی روزمره آماده سازد.

کلیدواژه ها:

تدریس مشارکتی ، مهارت های شناختی ، یادگیری فعال ، تفکر انتقادی ، یادگیری گروهی