چگونه دروس مدرسه ای، ذهن را بیدار و روح را صیقل می دهند

آیا کتاب های درسی تنها مخازنی برای انتقال اطلاعات و فرمول ها هستند، یا ابزارهایی برای شکل دادن به جوهره ی وجودی انسان؟ در نظام های آموزشی پیشرو، محتوای درسی چیزی فراتر از سرفصل های آموزشی است؛ محتوا در واقع «بذر تفکر» و «خاک تربیت» محسوب می شود. زمانی که یک متن آموزشی به درستی طراحی شود، دیگر به دنبال دیکته کردن پاسخ ها نیست، بلکه با ایجاد پرسش های کلیدی، دانش آموز را به وادی تفکر انتقادی می کشاند تا او یاد بگیرد چگونه میان اندیشه ها پل بزند.اما رسالت محتوا به همین جا ختم نمی شود. درس ها، پنجره هایی هستند که رو به ارزش های انسانی گشوده می شوند؛ از این منظر، هر واژه و هر تمرین می تواند پیامی نهفته برای تربیت اخلاقی داشته باشد و فضیلت هایی چون همدلی، مسئولیت پذیری و عدالت طلبی را در جان یادگیرنده نهادینه کند. در این نوشتار، به بررسی این نقش دوگانه و حیاتی می پردازیم: اینکه چگونه محتوای درسی می تواند از یک ساختار خشک آموزشی، به کاتالیزوری برای بیداری عقل و شکوفایی اخلاق در نسل آینده تبدیل شود و یادگیری را با حکمت و منش انسانی پیوند بزند.این مقاله بارویکردی توصیفی_تحلیلی وباستفاده از روش کتابخانه ای به بررسی وتبیین ویژگی های برنامه درسی مبتنی بر تربیت اخلاقی براساس نظرات علامه مصباح می باشد.

کلیدواژه ها:

یاد دهی ویادگیری ، برنامه درسی ، تربیت اخلاقی