از یادگیری مشارکتی تا رشد مهارتهای اجتماعی

کارایی آموزش و پرورش نه تنها در گروی غنای برنامه ها و روش های آموزشی و آمار فارغ التحصیلان با معدل بالا، که از آن مهمتر در گرو شناختن ابعاد گوناگون روان شناختی دانش آموزان و شکوفا کردن آنها است. دانش آموزانی که در وهله نخست بر خویشتن اعتماد داشته باشند و با پذیرفتن ارزش وجودی خویش، قدرت پذیرش دیگران را بیابند و از ایجاد ارتباط اجتماعی سالم با آنها لذت ببرند (کدیور ، ۱۳۸۱). همه ی ما به این جمله که «چند فکر بهتر و موثرتر از یک فکر است » اعتقاد داریم و می دانیم که با مشارکت و همفکری، مسائل و مشکلات راحت تر حل خواهند شد. این موضوع در بحث یادگیری هم صادق است که از آن با عنوان «یادگیری مشارکتی» یاد می کنند. در یادگیری مشارکتی گروه های کوچکی از افراد با توانایی ها و قابلیت های مختلف برای به ثمر رسیدن یک هدف خاص تلاش می کنند در این فعالیت افراد قادر به یادگیری از یکدیگر خواهند بود و همه ی افراد سرنوشت مشترکی خواهند داشت. همین امر آن ها را قادر به همکاری، به اشتراک گذاشتن تجارب و هم افزایی انرژی خود برای یادگیری از یکدیگر و درنتیجه رسیدن به یک هدف مشترک می کند. روش های مختلفی را می توان برای یادگیری مشارکتی به کار بست.

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، دانش آموزان ، همفکری ، معلم ، توانایی