مرزهای نوین هوش مصنوعی در تلاقی روانشناسی و علوم تربیتی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 14
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EPCS04_13320
تاریخ نمایه سازی: 19 بهمن 1404
چکیده مقاله:
زمانی که از هوش مصنوعی صحبت می کنیم، اغلب تصویر ربات های آهنی یا کدهای پیچیده برنامه نویسی در ذهنمان نقش می بندد؛ اما جادوی واقعی زمانی رخ می دهد که این فناوری سرد و منطقی، با دنیای گرم و پیچیده ی روان انسان و ظرافت های تعلیم و تربیت گره می خورد. پیوند هوش مصنوعی با روانشناسی و علوم تربیتی، شبیه به ساختن کلیدی است که می تواند قفل های ناگشودنی ذهن و یادگیری را با دقتی فراتر از توان انسان باز کند. این یک همکاری ساده نیست، بلکه آغاز عصری است که در آن «سیلیکون» به یاری «نورون» می آید تا تجربه ای انسانی تر، شخصی سازی شده تر و عمیق تر از همیشه خلق شود.دنیای روانشناسی و علوم تربیتی همواره با یک چالش بزرگ روبرو بوده است: «تفاوت های فردی». هیچ دو ذهنی شبیه هم نیستند و هیچ دو دانش آموزی با یک سرعت و روش یاد نمی گیرند. تا پیش از این، متخصصان ناچار بودند از نسخه هایی نسبتا عمومی برای حل مشکلات خاص استفاده کنند. اما حالا، هوش مصنوعی همچون ذره بینی هوشمند وارد صحنه شده است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
ابوالفضل عمیقی ابرقوئی
کارشناسی ارشد روان شناسی تربیتی
علیرضا زارع زاده
کارشناسی ارشد مشاوره
فاطمه فلاح زاده
کارشناسی ارشد روان شناسی خانواده