استفاده از روش های نوین بازی سازی آموزشی بر انگیزش و تمرکز دانش آموزان ابتدایی

بازی سازی آموزشی در سال های اخیر به عنوان یکی از رویکردهای نوین طراحی یادگیری، توجه گسترده پژوهشگران حوزه تعلیم و تربیت را به خود جلب کرده است. هدف مقاله حاضر مرور نظام مند پژوهش های مرتبط با تاثیر روش های نوین بازی سازی آموزشی بر انگیزش و تمرکز دانش آموزان دوره ابتدایی است. این مقاله با رویکرد مروری–تحلیلی، مطالعات داخلی و خارجی انجام شده در حوزه بازی سازی، یادگیری فعال، انگیزش تحصیلی و تمرکز شناختی را بررسی و مقایسه می کند تا تصویری جامع از وضعیت موجود و ظرفیت های این رویکرد ارائه دهد.نتایج مرور پژوهش ها نشان می دهد که بازی سازی آموزشی با استفاده از عناصر طراحی بازی مانند امتیازدهی، مراحل پیشرفت، بازخورد فوری، چالش های هدفمند و نظام پاداش، می تواند انگیزش درونی دانش آموزان را به طور معناداری افزایش دهد. هنگامی که یادگیری در قالب تجربه ای تعاملی و هدفمند ارائه می شود، دانش آموزان احساس شایستگی، خودکارآمدی و مشارکت بیشتری را تجربه می کنند. این عوامل به شکل مستقیم با افزایش علاقه به یادگیری و کاهش بی انگیزگی تحصیلی مرتبط هستند. مطالعات مروری نشان می دهند که بازی سازی نه تنها انگیزش بیرونی را فعال می کند، بلکه در صورت طراحی صحیح، زمینه تقویت انگیزش درونی و یادگیری پایدار را فراهم می سازد.از سوی دیگر، شواهد پژوهشی حاکی از آن است که بازی سازی تاثیر قابل توجهی بر تمرکز و توجه پایدار دانش آموزان دارد. ساختار مرحله ای و هدف محور فعالیت های بازی محور، چرخه ای از درگیری شناختی ایجاد می کند که مانع از یکنواختی کلاس و حواس پرتی می شود. در محیط های بازی محور، دانش آموزان زمان بیشتری را در حالت توجه فعال سپری می کنند و مشارکت آنان در فعالیت های یادگیری افزایش می یابد. مرور مطالعات نشان می دهد که بازی سازی می تواند تمرکز هدفمند، حل مسئله، تصمیم گیری و پردازش عمیق اطلاعات را تقویت کند.یافته های مروری همچنین نشان می دهد که بازی سازی نقش مهمی در تقویت تعامل اجتماعی، همکاری گروهی و احساس تعلق به کلاس دارد. فعالیت های تیمی بازی محور باعث ایجاد رقابت سازنده، ارتباط مثبت میان دانش آموزان و شکل گیری محیط یادگیری حمایتی می شود. این ویژگی ها به ویژه در دوره ابتدایی که رشد اجتماعی–هیجانی نقش مهمی در یادگیری دارد، اهمیت دوچندان پیدا می کند.با وجود مزایای گسترده، مطالعات تاکید می کنند که اثربخشی بازی سازی به کیفیت طراحی آموزشی وابسته است. استفاده سطحی از عناصر بازی بدون پیوند با اهداف آموزشی می تواند اثرات کوتاه مدت داشته باشد. بنابراین، بازی سازی باید به عنوان یک چارچوب طراحی یادگیری مبتنی بر نظریه های انگیزشی و شناختی مورد استفاده قرار گیرد.در مجموع، مرور پژوهش ها نشان می دهد که بازی سازی آموزشی ظرفیت بالایی برای بهبود انگیزش و تمرکز دانش آموزان ابتدایی دارد و می تواند به عنوان ابزاری موثر در تحول روش های تدریس مورد استفاده قرار گیرد. بهره گیری علمی و هدفمند از این رویکرد می تواند تجربه یادگیری را غنی تر، فعال تر و معنادارتر سازد.

کلیدواژه ها:

بازی سازی آموزشی ، انگیزش تحصیلی ، تمرکز دانش آموزان ، یادگیری فعال ، آموزش ابتدایی ، طراحی آموزشی