توسعه گرایی معلمان و تاثیر آن بر کیفیت تدریس و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

توسعه گرایی معلمان به عنوان یکی از مولفه های بنیادین نظام های آموزشی معاصر، نقشی تعیین کننده در ارتقای کیفیت تدریس و بهبود پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. هدف مقاله حاضر تبیین مفهومی حرفه ای گرایی معلمان، بررسی ابعاد و شاخص های آن و تحلیل چگونگی تاثیرگذاری این ویژگی بر کیفیت فرایند تدریس و پیامدهای تحصیلی دانش آموزان است. این مقاله با رویکرد تحلیلی-توصیفی و بر پایه مطالعات کتابخانه ای و مرور مقالات معتبر علمی انجام شده است و تلاش دارد با ترکیب یافته های نظری و پژوهشی، تصویری منسجم از پیوند میان حرفه ای گرایی معلم و نتایج آموزشی ارائه دهد. نتایج تحلیل ها نشان می دهد که حرفه ای گرایی معلمان، از طریق افزایش تعهد حرفه ای، به کارگیری روش های تدریس اثربخش، تقویت تعامل آموزشی و ارتقای مدیریت کلاس درس، به بهبود کیفیت یاددهی یادگیری منجر می شود. همچنین یافته ها حاکی از آن است که کیفیت تدریس برخاسته از حرفه ای گرایی معلم، زمینه ساز افزایش انگیزش تحصیلی، مشارکت فعال دانش آموزان و در نتیجه ارتقای پیشرفت تحصیلی آنان می گردد. مقاله تاکید می کند که توسعه حرفه ای مستمر معلمان و حمایت ساختاری از حرفه ای گرایی، می تواند به عنوان راهبردی موثر برای ارتقای کیفیت آموزش و تحقق اهداف تربیتی مورد توجه سیاست گذاران و برنامه ریزان آموزشی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

حرفه ای گرایی معلمان ، کیفیت تدریس ، پیشرفت تحصیلی ، توسعه حرفه ای ، آموزش مدرسه ای