کاربرد جاذب نانوکامپوزیت منیزیوم اکسید/ کیتوسان برای حذف یون نیکل(II) از محلول های آبی: مطالعه ترموسینتیکی

زمینه و هدف :این تحقیق با هدف کارایی جاذب¬ زیستی نانو کامپوزیت اکسید منیزیم/کیتوسان در حذف نیکلII انجام گرفته است.

روش بررسی: پس از شناسایی کیفی جاذب با استفاده ازمیکرسکوپ الکترونی روبشی (SEM) ودستگاه FT-IR اثر پارامترهای مختلفی از جمله pH، دما، زمان تماس، غلظت اولیه و وزن جاذب مورد بررسی قرار گرفت . با رسم ایزوترم¬های لانگمویر، فرندلیچ و همچنین بررسی سینتیک جذب ضرایب آن¬ها محاسبه شد.

یافته ها: که مقدار pH بهینه در این آزمایش ۷ و زمان تماس بهینه ۳۰ دقیقه در دمای ۲۹۸ کلوین به دست آمد. نتایج آزمایشات نشان داد که جذب نیکل) (II از پساب بیشتر از ایزوترم فرندلیچ تبعیت می¬کند. از سوی دیگر نمودارهای سینتیکی دلالت بر این دارد که جذب نیکل از مدل سینتیک شبه درجه دوم و مقادیر بدست آمده از پارامترهای ترمودینامیکی ∆H° و ∆S° و ∆G° دلالت برخودبخودی و گرمازا بودن فرایند جذب را نشان می¬دهد.

بحث و نتیجه گیری: جاذب نانو کامپوزیت منیزیم اکسید/ کیتوسان می تواند کارایی موثری در حذف آلاینده یون نیکل از محلولهای آبی داشته باشد، بطوری که طبق این تحقیق با افزایش میزان جاذب، میزان حذف آلاینده افزایش یافت و با افزایش دما، میزان حذف آلاینده کاهش یافت که تاییدی بر گرمازا بودن فرایند طبق محاسبات ∆H° است و همچنین با افزایش غلظت آلاینده، حذف آن توسط جاذب کاهش یافت.

کلیدواژه ها:

جذب سطحی ، سینتیک جذب ، فلز سنگین ، جاذب زیستی ، نانو کامپوزیت منیزیوم اکسید/ کیتوسان.