طراحی بازی های آموزشی هوشمند مبتنی بر ویژگی های شخصیتی و شناختی فراگیران

در عصر فناوری های پیشرفته، بازی های آموزشی به عنوان ابزاری موثر در جذب و تعمیق یادگیری مطرح هستند، اما اثربخشی آن ها زمانی به حداکثر می رسد که با ویژگی های منحصربه فرد شناختی و شخصیتی هر یادگیرنده سازگار شوند. هوش مصنوعی با قابلیت تحلیل الگوهای رفتاری، شناسایی سبک های یادگیری و پیش بینی نیازهای آموزشی فردی، این امکان را فراهم می آورد که بازی های آموزشی از حالت ایستا و یکسان خارج شده و به محیط هایی پویا و شخصی سازی شده تبدیل گردند. اهمیت این رویکرد در آن است که می تواند چالش های آموزشی را متناسب با سطح توانایی، سرعت یادگیری و علایق هر دانش آموز تنظیم کند، بازخورد لحظه ای ارائه دهد و از ایجاد احساس ناکامی یا خستگی ناشی از عدم تناسب جلوگیری نماید. با این حال، طراحی چنین سیستم های پیچیده ای نیازمند همکاری میان رشته ای عمیق بین متخصصان تعلیم وتربیت، روانشناسی شناختی، بازی سازی و هوش مصنوعی است و با چالش های فنی و اخلاقی متعددی همراه است. نگرانی درباره جمع آوری و استفاده اخلاقی از داده های حساس شخصیتی، خطر تقویت سوگیری های ناخواسته در الگوریتم ها، هزینه های بالای توسعه و نیاز به ارزیابی دقیق اثربخشی آموزشی، از موانع گسترش این فناوری محسوب می شوند. این مقاله به بررسی فرآیند طراحی بازی های آموزشی هوشمند بر اساس الگوهای شخصیتی و شناختی یادگیرندگان می پردازد و در پی پاسخ به این پرسش است که چگونه می توان با بهره گیری از پیشرفت های هوش مصنوعی، بازی هایی طراحی کرد که نه تنها به تقویت انگیزه و درگیری یادگیرنده بینجامند، بلکه به رشد شناختی و عاطفی متناسب با ویژگی های فردی او کمک کنند. هدف نهایی، ارائه چارچوبی برای ایجاد تجربیات یادگیری شخصی شده ای است که در آن بازی های هوشمند به عنوان تسهیل گران تحول آموزشی عمل نمایند.

کلیدواژه ها:

بازی های آموزشی هوشمند ، شخصی سازی یادگیری ، هوش مصنوعی ، الگوهای شناختی ، طراحی مبتنی بر داده.