نقش آموزش علوم تجربی در ارتقای سواد زیست محیطی دانش آموزان

سواد زیست محیطی یکی از مولفه های کلیدی برای توانمندسازی نسل آینده در مواجهه با چالش های جهانی زیست محیطی است. سواد زیست محیطی به معنای توانایی شناخت، تحلیل و تصمیم گیری آگاهانه درباره مسائل محیطی بوده و شامل دانش، نگرش، مهارت ها و رفتارهای مرتبط با حفظ و بهبود کیفیت محیط زیست می باشد. آموزش علوم تجربی، به عنوان یکی از مهم ترین رشته های آموزشی در نظام مدرسه ای، با فراهم آوردن زمینه ای برای کسب دانش علمی و تجربه مستقیم از پدیده های طبیعی، بستر بسیار مناسبی برای ارتقای سواد زیست محیطی دانش آموزان فراهم می آورد. ادغام موضوعات زیست محیطی در آموزش علوم تجربی و استفاده از روش های یادگیری تجربه محور می تواند آگاهی، نگرش و مشارکت دانش آموزان را در مسائل محیطی افزایش دهد. همچنین، طراحی برنامه درسی مبتنی بر سواد زیست محیطی و تاکید بر فعالیت های عملی و میان رشته ای موجب تقویت فهم عمیق تر مفاهیم علمی و گسترش نگرش های حمایتی نسبت به محیط زیست می گردد. بنابراین، آموزش علوم تجربی نه فقط نقش انتقال دانش دارد، بلکه می تواند عامل موثری در پرورش شهروندان آگاه و مسئولیت پذیر نسبت به محیط زیست باشد. این مقاله با رویکردی تحلیلی به بررسی ادبیات تحقیق، چالش ها و راهکارهای به کارگیری آموزش علوم تجربی برای ارتقای سواد زیست محیطی در دانش آموزان می پردازد و پیشنهادهایی برای بهبود سیاست ها و عملکرد آموزشی ارائه می کند.

کلیدواژه ها:

سواد زیست محیطی ، آموزش علوم تجربی ، یادگیری تجربه محور ، برنامه درسی ، شهروند علمی