رشد قابلیت های علمی و شخصی دانش آموزان در چارچوب یادگیری مبتنی بر پروژه: بررسی کارایی و چالش ها

یادگیری مبتنی بر پروژه به عنوان رویکردی نوین و فعال در آموزش، دانش آموزان را درگیر فرآیندی واقعی، مسئله محور و چندبعدی می کند که فراتر از انتقال دانش صرف، به پرورش همزمان ظرفیت های علمی و فردی آنان می انجامد. این رویکرد با تاکید بر حل مسئله، پژوهش، کار تیمی و خلق محصول نهایی، می تواند به تقویت مهارت هایی چون تفکر انتقادی، خلاقیت، خودکارآمدی، ارتباط موثر و مدیریت پروژه کمک کند. اهمیت این موضوع از آنجا ناشی می شود که نظام های آموزشی سنتی اغلب درگیر انتقال محتوای نظری و آزمون محوری هستند و فرصت کمی برای تجربه عملی و رشد مهارت های زندگی فراهم می کنند. با این حال، اجرای اثربخش یادگیری پروژه محور با چالش های متعددی روبرو است. از جمله این چالش ها می توان به طراحی پروژه های معنادار و همسو با اهداف درسی، نیاز به زمان و منابع بیشتر، ارزیابی دشوارتر فرآیند و محصول، مدیریت تفاوت های فردی در گروه ها و مقاومت در برابر تغییر روش های تدریس سنتی اشاره کرد. این مقاله به تحلیل اثربخشی یادگیری پروژه محور در پرورش ظرفیت های علمی و فردی دانش آموزان می پردازد و در پی پاسخ به این پرسش است که چگونه می توان این رویکرد را به گونه ای اجرا کرد که علاوه بر دستیابی به اهداف آموزشی، به رشد همه جانبه دانش آموزان نیز بیانجامد. هدف نهایی، ارائه راهکارهایی عملی برای غلبه بر چالش ها و بهینه سازی فرآیند یادگیری پروژه محور در محیط های آموزشی است.

کلیدواژه ها:

یادگیری پروژه محور ، ظرفیت های علمی ، رشد فردی ، اثربخشی آموزشی ، چالش های اجرایی.