تاثیر هوش هیجانی معلمان بر تعامل با دانش آموزان در فضای کلاس

هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش و تاثیر هوش هیجانی معلمان بر کیفیت و کمیت تعاملات کلاسی آنان با دانش آموزان است. هوش هیجانی به عنوان مجموعه ای از توانایی های شناختی-عاطفی شامل خودآگاهی، خودمدیریتی، آگاهی اجتماعی و مدیریت روابط، تاثیر عمیقی بر رفتارها و انتخاب های آموزشی معلم دارد. این مقاله با روش مروری-تحلیلی، به بررسی ارتباط بین مولفه های هوش هیجانی معلمان و ابعاد مختلف تعامل در فضای کلاس می پردازد.یافته ها نشان می دهد معلمان دارای هوش هیجانی بالاتر، از خودتنظیمی عاطفی بهتری برخوردارند که به آنان امکان می دهد در مواجهه با موقعیت های تنش زای کلاسی، واکنش های آرام و سنجیده تری نشان دهند و فضایی امن و قابل اعتماد ایجاد کنند. همچنین، همدلی (مولفه آگاهی اجتماعی) به معلمان کمک می کند تا نیازها، انگیزه ها و حالات عاطفی دانش آموزان را دقیق تر تشخیص داده و پاسخ های آموزشی و رفتاری متناسب ارائه دهند که این امر به افزایش درگیری تحصیلی و کاهش رفتارهای نامناسب می انجامد.از سوی دیگر، توانایی های مدیریت روابط در معلمان با هوش هیجانی بالا، منجر به برقراری ارتباطات مثبت و احترام آمیز، استفاده موثر از تقویت مثبت و ایجاد انسجام گروهی در کلاس می شود. این معلمان در ایجاد تعادل بین ساختار کلاسی و انعطاف پذیری بر اساس نیاز دانش آموزان موفق تر عمل می کنند.در نتیجه، هوش هیجانی معلم نه یک ویژگی فرعی، بلکه یک صلاحیت محوری در مدیریت عاطفی-اجتماعی کلاس درس محسوب می شود. پرورش هوش هیجانی در برنامه های تربیت و توسعه حرفه ای معلمان می تواند به صورت مستقیم و غیرمستقیم، کیفیت تعاملات کلاسی را ارتقا داده و به ایجاد محیط های یادگیری اثربخش، پاسخگو و حمایتی منجر شود. سرمایه گذاری در این حوزه، گامی اساسی در جهت تحقق یادگیری اجتماعی-عاطفی و بهبود پیامدهای تحصیلی و روان شناختی برای دانش آموزان است.