ارزشیابی مبتنی بر عملکرد و کاربرد ان در سنجش مهارت های علمی

ارزشیابی مبتنی بر عملکرد به عنوان رویکردی جایگزین که بر نمایش واقعی توانایی های دانش آموزان در موقعیت های معنادار تاکید دارد، تحولی عمیق در سنجش مهارت های علمی ایجاد کرده است. این پژوهش با رویکرد تحلیلی و بین رشته ای به بررسی چگونگی کاربرد ارزشیابی مبتنی بر عملکرد در سنجش مهارت های علمی دانش آموزان با تاکید بر عدالت شناختی و اجتماعی می پردازد. تحلیل چندبعدی نشان می دهد که ارزشیابی مبتنی بر عملکرد از طریق طراحی وظایف پیچیده مبتنی بر مسائل واقعی، ایجاد فرصت های چندگانه برای نمایش توانایی، تاکید بر فرایند تفکر علمی به همراه نتیجه نهایی، و استفاده از معیارهای شفاف و قابل دستیابی، می تواند تصویر دقیق تری از توانمندی های علمی دانش آموزان ارائه دهد. مهارت های علمی در این پژوهش شامل توانایی طرح سوال علمی، طراحی آزمایش، جمع آوری و تحلیل داده، استنتاج منطقی، ارائه استدلال مستند و ارتباط دانش علمی با زندگی روزمره تعریف می شود. یافته ها حاکی از آن است که دانش آموزان آسیب پذیر از جمله کودکان مناطق محروم، دانش آموزان با سطح سواد خانوادگی پایین، دختران در حوزه های علوم و کودکان مهاجر، اغلب در ارزشیابی های مبتنی بر عملکرد سنتی با چالش های ساختاری مواجه می شوند زیرا این ارزشیابی ها اغلب به طور ناخودآگاه بر اساس سواد فرهنگی و منابع خانوادگی طبقه متوسط طراحی شده و فرض می کنند دانش آموزان دسترسی به حمایت فرهنگی و منابع خارج از مدرسه دارند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی : ارزشیابی مبتنی بر عملکرد ، مهارت های علمی ، عدالت شناختی ، تنوع جمعیتی ، دانش آموزان آسیب پذیر ، تفکر علمی ، سنجش عادلانه.