تحلیل و بررسی روش های نوین تدریس و تاثیر آن ها بر یادگیری فعال و مشارکتی دانش آموزان دوره ابتدایی

روش های سنتی تدریس در مدارس ابتدایی معمولا بر آموزش یک طرفه و حفظ مطالب متمرکز هستند و کمتر به خلاقیت، مشارکت فعال و یادگیری عمیق دانش آموزان توجه دارند. روش های نوین تدریس، شامل یادگیری مبتنی بر پروژه، تدریس معکوس، تدریس تعاملی، بازی محور و فناوری محور، فرصت های یادگیری فعال و جذاب را فراهم می آورند و مهارت های تفکر انتقادی، خلاقیت و خودتنظیمی دانش آموزان را تقویت می کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی کاربرد و اثربخشی روش های نوین تدریس در مقطع ابتدایی انجام شده است. این پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی بوده و با استفاده از مشاهده کلاس، پرسشنامه از معلمان و دانش آموزان، و بررسی تجربیات بین المللی، داده ها جمع آوری شده است. یافته ها نشان می دهد که به کارگیری روش های نوین، باعث افزایش مشارکت دانش آموزان، بهبود یادگیری مفهومی، تقویت مهارت های اجتماعی و افزایش انگیزه تحصیلی می شود، هرچند نیازمند آموزش و توانمندسازی معلمان برای اجرای موثر این روش ها است.

کلیدواژه ها:

روش های نوین تدریس ، یادگیری فعال ، مقطع ابتدایی ، تدریس معکوس ، بازی محور ، یادگیری مبتنی بر پروژه