بررسی تاثیر آموزش زبان عربی با رویکرد ارتباطی بر نگرش دانش آموزان نسبت به درس عربی

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش زبان عربی با رویکرد ارتباطی بر نگرش دانش آموزان نسبت به درس عربی است. با توجه به اهمیت یادگیری زبان عربی در مدارس ایران و چالش های روش های سنتی تدریس که اغلب حفظی و قواعدمحور هستند، این پژوهش تلاش دارد نقش روش های تعاملی و کاربردی در بهبود یادگیری و نگرش دانش آموزان را نشان دهد.پژوهش از نوع کاربردی و توصیفی–تحلیلی بوده و با استفاده از روش مروری و کتابخانه ای انجام شده است. داده ها از طریق مطالعه اسنادی، تحلیل محتوای پژوهش ها و کتب مرتبط با آموزش زبان عربی، رویکرد ارتباطی و نگرش دانش آموزان گردآوری شده است. یافته ها نشان می دهند که فعالیت های ارتباطی شامل مکالمه گروهی، ایفای نقش، تمرین های عملی و استفاده از فناوری های آموزشی، موجب افزایش اعتمادبه نفس، انگیزه و مشارکت فعال دانش آموزان در کلاس می شوند و نگرش آنان نسبت به درس عربی را بهبود می بخشند.نتایج پژوهش حاکی است که آموزش زبان عربی با رویکرد ارتباطی نه تنها مهارت های گفتاری و شنیداری دانش آموزان را تقویت می کند، بلکه نگرش مثبت و انگیزه آنان را برای یادگیری افزایش داده و مشارکت فعال آنان را در فرآیند یادگیری فراهم می آورد. بر اساس یافته ها، پیشنهاد می شود که معلمان از روش های ارتباطی و تعاملی در کلاس های زبان عربی استفاده کنند، از فناوری های چندرسانه ای بهره گیرند و فرصت های کافی برای تمرین مهارت گفتاری و فعالیت های گروهی فراهم کنند.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: آموزش زبان عربی ، رویکرد ارتباطی ، نگرش دانش آموزان ، یادگیری فعال