تاثیر آموزگاران در ارتقای سلامت روانی و کاهش اضطراب تحصیلی دانش آموزان

اضطراب و استرس تحصیلی یکی از مشکلات رایج در بین دانش آموزان ابتدایی است که می تواند بر انگیزش، یادگیری و موفقیت تحصیلی آن ها تاثیر منفی بگذارد. معلمان ابتدایی با فراهم کردن محیط یادگیری امن، ارائه بازخورد مثبت، استفاده از روش های تدریس فعال و ایجاد تعامل عاطفی مناسب، نقش مهمی در کاهش استرس و اضطراب دانش آموزان ایفا می کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزگاران ابتدایی در کاهش اضطراب و استرس تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی بوده و داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد سنجش اضطراب تحصیلی و مصاحبه با معلمان جمع آوری شده است. یافته ها نشان می دهد که اقدامات حمایتی معلمان، توجه به تفاوت های فردی و ایجاد فضای مشارکتی، به طور معناداری موجب کاهش اضطراب و افزایش اعتمادبه نفس و انگیزش تحصیلی دانش آموزان می شود.

کلیدواژه ها:

آموزگار ابتدایی ، اضطراب تحصیلی ، استرس دانش آموز ، یادگیری فعال ، سلامت روانی ، محیط یادگیری حمایتی