بررسی تاثیر بازخورد توصیفی معلم بر خودپنداره تحصیلی دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر بازخورد توصیفی معلم بر خودپنداره تحصیلی دانشآموزان انجام شد. روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پسر/دختر پایه هشتم منطقه .شهر رشت در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که از بین آن ها ۴۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۲۰ نفر) و کنترل (۲۰ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه تحت آموزش مبتنی بر ارائه بازخورد توصیفی کیفی و سازنده توسط معلم قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل بازخورد مرسوم (عددی یا کلی) دریافت کرد. ابزار پژوهش، پرسشنامه استاندارد خودپنداره تحصیلی (مثل پرسشنامه یس سن چن، ۲۰۰۴) بود که روایی و پایایی آن تایید شد. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) تحلیل شدند.یافته ها نشان داد که پس از کنترل اثر پیش آزمون، بین میانگین نمرات خودپنداره تحصیلی دو گروه تفاوت معناداری وجود دارد (۰۵/۰ > P). به عبارت دیگر، ارائه بازخورد توصیفی توسط معلم به طور معناداری منجر به بهبود خودپنداره تحصیلی دانشآموزان گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل شد. بر اساس این نتایج می توان گفت که بازخورد توصیفی، با تاکید بر پیشرفت، نقاط قوت و ارائه راهکارهای مشخص برای بهبود، در مقایسه با بازخوردهای کلی یا صرفا عددی، تاثیر مثبت و معناداری بر برداشت دانشآموز از شایستگی ها و توانایی های تحصیلی خود (خودپنداره تحصیلی) دارد. این یافته ها بر اهمیت کیفی سازی و شخصی سازی فرآیند بازخورددهی در کلاس درس برای تقویت تصور دانشآموز از خود و در نهایت بهبود عملکرد تحصیلی تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: بازخورد توصیفی ، خودپنداره تحصیلی ، ارزشیابی کیفی ، نقش معلم ، روان شناسی تربیتی.