بررسی اثر کاربرد هوش مصنوعی در فرآیند تدریس بر کیفیت تعاملات و ارتباط عاطفی معلم و دانش آموز

هوش مصنوعی با ارائه ابزارهای هوشمند آموزشی، بازخورد فوری، شخصی سازی یادگیری و مدیریت داده های دانش آموز، نقش مهمی در تحول کلاس درس دارد. با این حال، استفاده از این فناوری می تواند روابط اجتماعی و عاطفی معلم و دانش آموز را نیز تحت تاثیر قرار دهد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر هوش مصنوعی بر کیفیت تعامل و ارتباط معلمان با دانش آموزان انجام شده است. این پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی بوده و با استفاده از پرسشنامه، مصاحبه با معلمان و دانش آموزان، و مشاهده کلاس، تاثیر ابزارهای هوشمند و هوش مصنوعی بر رفتارهای تعامل، اعتماد متقابل، و رضایت عاطفی مورد بررسی قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که به کارگیری هوش مصنوعی می تواند ضمن افزایش کارایی آموزش و یادگیری شخصی سازی شده، رابطه عاطفی و تعامل انسانی بین معلم و دانش آموز را بهبود دهد، هرچند وابستگی بیش از حد به فناوری ممکن است به کاهش ارتباط مستقیم و مهارت های اجتماعی منجر شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، تعامل معلم–دانش آموز ، ارتباط عاطفی ، یادگیری شخصی سازی شده ، فناوری آموزشی ، کیفیت روابط آموزشی