پرورش خلاقیت دانش آموزان از طریق حل مسئله های بازپاسخ در محیط های آموزشی

خلاقیت به عنوان یکی از شایستگی های اساسی قرن بیست ویکم، نقش مهمی در توانمندسازی دانش آموزان برای مواجهه با مسائل پیچیده و نوظهور ایفا می کند. یکی از رویکردهای موثر در پرورش خلاقیت، استفاده از مسئله های بازپاسخ در فرایند تدریس است؛ مسئله هایی که دارای راه حل های متنوع بوده و تفکر واگرا، انعطاف پذیری شناختی و ابتکار عمل را در دانش آموزان تقویت می کنند. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش حل مسئله های بازپاسخ در پرورش خلاقیت دانش آموزان در محیط های آموزشی است. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر تحلیل منابع معتبر فارسی در حوزه آموزش، روان شناسی تربیتی و خلاقیت است. یافته ها نشان می دهد که به کارگیری مسئله های بازپاسخ موجب ارتقای خلاقیت، افزایش خودتنظیمی یادگیری و بهبود مشارکت فعال دانش آموزان در فرایند یاددهی–یادگیری می شود.