بررسی تاثیربازی درمانی دربهبود عملکردکودکان با اختلال ویژه یادگیری

اختلال ویژه یادگیری یکی از چالش های عمده در رشد تحصیلی و روانی کودکان است که می تواند بر عملکرد تحصیلی، مهارت های شناختی و اجتماعی آن ها تاثیر منفی بگذارد. شناسایی روش های موثر برای بهبود توانمندی های این کودکان از اهمیت بالایی برخوردار است. بازی درمانی به عنوان روشی خلاقانه و فعال، امکان ارتقای مهارت های شناختی، هیجانی و اجتماعی را در کودکان فراهم می کند. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر بازی درمانی بر بهبود عملکرد کودکان با اختلال ویژه یادگیری انجام شد. مطالعه حاضر از نوع پژوهش تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون همراه با گروه کنترل بود و نمونه ای شامل کودکان مبتلا به اختلال ویژه یادگیری در سنین ۷ تا ۱۰ سال را در بر گرفت. ابزارهای ارزیابی شامل آزمون های استاندارد عملکرد تحصیلی و مهارت های شناختی بود. نتایج نشان داد که استفاده منظم از جلسات بازی درمانی منجر به بهبود قابل توجهی در مهارت های خواندن، نوشتن و حل مسئله کودکان شد. علاوه بر این، کودکان تحت مداخله بازی درمانی از نظر اعتمادبه نفس، انگیزه یادگیری و توانایی های اجتماعی نیز رشد معناداری داشتند. این یافته ها نشان می دهد که بازی درمانی نه تنها به بهبود عملکرد تحصیلی کمک می کند، بلکه مهارت های روانی و اجتماعی کودکان با اختلال ویژه یادگیری را نیز تقویت می کند. بر این اساس، توصیه می شود برنامه های آموزشی و توانبخشی کودکان مبتلا به اختلال ویژه یادگیری، بازی محور طراحی و اجرا شود تا ضمن ارتقای یادگیری، زمینه رشد همه جانبه آنان فراهم گردد.