تاثیر دولت الکترونیک بر حاکمیت قانون و شفافیت در دو کشور ایران و مالزی

دولت الکترونیک، شیوه ای برای دولتها به منظور استفاده از فناوری جدید می باشد که به افراد تسهیلات لازم جهت دسترسی مناسب به اطلاعات و خدمات دولتی، اصلاح کیفیت خدمات وارائه فرصتهای گسترده تر برای مشارکت در فرایندها و نهادهای مردم سالار را اعطا می کند. همچنین تحقق مناسب دولت الکترونیک از طریق ایجاد محیطروشن، پاسخگو و مبتنی بر اعتماد، ضمن ایجاد شفافیت در اطلاعات و ارتباطات که با به کارگیری فناوری های جدید اطلاعات میسر می شود، راهبردی بی مانند در حاکمیت قانون و کاهش فساد اداری شمرده می شود. پرسش بنیادی پژوهش حاضر این است که دولت های الکترونیک در کشورهای ایران و مالزی چه تاثیری بر حاکمیت قانون و شفافیت دارند؟در این پژوهش در راستای کسب شناختی عمیق تر از وضعیت دولت الکترونیک در ایران، این مساله را با وضعیت دولت الکترونیک در مالزی مقایسه کرده ایم. یافته ها نشان می دهند که مالزی با سرمایه گذاری گسترده در زیرساخت های دیجیتال، ایجاد سامانه های یکپارچه و ترویج فرهنگ شفافیت توانسته است سطح بالایی از حکمرانی خوب را محقق کند و شاخص های شفافیت، حاکمیت قانون، دسترسی به عدالت و مبارزه با فساد را به طور قابل توجهی ارتقا دهد. در مقابل، ایران اگرچه با راه اندازی سامانه هایی مانند ثنا و «دولت من» گام های مهمی برداشته، اما همچنان با چالش هایی مانند ضعف یکپارچگی، کندی سیستم ها، پوشش ناکامل خدمات و محدودیت در دسترسی آزاد به اطلاعات مواجه است. پژوهش حاضر به روش توصیفی - تطبیقی، به بررسی تاثیر دولت الکترونیک بر حاکمیت قانون و شفافیت در دو کشور ایران و مالزی پرداخته است.

کلیدواژه ها:

E-Government ، Good Governance ، Rule of law ، Transparency ، Iran ، Malaysia ، دولت الکترونیک ، حکمرانی خوب ، حاکمیت قانون ، شفافیت ، ایران ، مالزی