مسیری به سوی برابری: نقش اسلام و حقوق بین الملل در منع تبعیض در برخی حقوق بنیادین

تبعیض نژادی یک چالش جهانی است که از دیرباز به عنوان مسئله مهم و محوری بوده و ریشه های عمیق تاریخی و اجتماعی دارد. با این حال، اسلام و حقوق بین الملل چارچوب هایی قدرتمند ارائه می کنند که می تواند در مسیر برابری و عدالت برای همه انسان ها، صرف نظر از نژاد یا قومیت، نقش اساسی ایفا کند. دین مبین اسلام برای جلوگیری و زدودن این پدیده، سازوکارهای لازم را در منابع پویای خویش: (آیات، روایات و سیره) پیش بینی و بیان نموده است. چنانچه حقوق بین الملل و همتایان منطقه ای آن نیز به صورت گسترده این مهم را منعکس نموده است. تحقیق حاضر، بازتاب دهنده دیدگاه فقه اسلامی و حقوق بین الملل از طریق بررسی این دو نظام حقوقی در جهت ممنوعیت «تبعیض» با این پیش فرض که اعمال هر نوع رفتار فردی، سازمانی و یا دولتی مبتنی بر تفوق یا نفرت نژادی و نیز تحریک به تبعیض نژادی و اعمال زور یا تحریک به زور علیه هر نژاد و یا گروه خاص بشری در جهت محروم نمودن آنان از برخورداری حقوق مسلم شان از مصادیق تبعیض نژادی بوده و ممنوع است. برای نیل به این هدف، تحقیق حاضر از منابع کتابخانه ای و روش تحلیلی-توصیفی بهره برده و در پایان نیز به این نتیجه دست یافته که هم حقوق بین الملل و هم فقه اسلامی بر حفظ کرامت و عزت بشر و بر اجرای مساوات و عدالت و بهره مندی همه افراد از حقوق مدنی همچون؛ حق تابعیت و اقامتگاه، آموزش، دادرسی عادلانه ؛ و حقوق سیاسی همچون حق آزادی بیان، تاکید داشته است.

کلیدواژه ها:

Racial Discrimination International Law ، Islamic Jurisprudence ، Rights ، تبعیض نژادی ، حقوق بین الملل ، فقه اسلامی ، حقوق بشر.