نقش ساختارهای فرهنگی، سیاسی و اجتماعی در کاهش اختلافات مذهبی در جهان اسلام (ارائه راهکار)

هدف: پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تحلیل نقش ساختارهای فرهنگی، سیاسی و اجتماعی در کاهش اختلافات مذهبی در جهان اسلام، به ویژه میان شیعیان و اهل سنت، انجام شده است. این مطالعه بر بررسی چالش های ناشی از این اختلافات تمرکز دارد و راهکارهای عملی مبتنی بر ساختارهای یادشده را برای تقویت وحدت و همگرایی اسلامی پیشنهاد می کند. روش شناسی: پژوهش از رویکرد کیفی با روش تحلیل محتوای استقرایی بهره می گیرد. داده ها از طریق بررسی اسنادی و کتابخانه ای منابع مرتبط، همراه با مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۵ متخصص روابط بین الملل و علمای دینی (با استفاده از نمونه گیری هدفمند) جمع آوری شده است. یافته ها: نتایج نشان می دهد که کاهش اختلافات مذهبی نیازمند رویکردی چندبعدی و مبتنی بر ساختارهای فرهنگی، سیاسی و اجتماعی است که شامل تقویت گفت وگوی بین مذهبی، تبادل فرهنگی و اجتماعی، نقش سازنده رسانه ها و آموزش، برگزاری کنفرانس های علمی مشترک، تاکید بر اصول مشترک دینی، مقابله با افراط گرایی، و همکاری های علمی و فرهنگی می شود نتیجه گیری: این پژوهش بر ضرورت تلاش های هماهنگ و پایدار از سوی دولت ها، رهبران دینی، نخبگان فکری و جوامع اسلامی برای تحقق وحدت تاکید دارد. اجرای این راهکارها می تواند تنش های مذهبی را کاهش دهد، همزیستی مسالمت آمیز را ارتقا بخشد و زمینه ساز توسعه پایدار در جهان اسلام شود. همچنین، نقش نظریه سازه انگاری در برساخت هویت های مشترک و تغییر ساختارهای اجتماعی برجسته شده است.

کلیدواژه ها:

Islamic world ، Islamic unity ، constructivist theory ، religious conflicts ، Islamic convergence. ، جهان اسلام ، وحدت اسلامی ، نظریه سازه انگاری ، اختلافات مذهبی ، همگرایی اسلامی.