رابطه افسردگی و روان رنجورخویی با طرد فرزندان در والدین: اثر میانجی فرسودگی والدینی

هدف: پژوهش حاضر با هدف مطالعه اثر میانجی فرسودگی در رابطه بین افسردگی و روان رنجورخویی با طرد فرزندان در والدین انجام شد. روش: روش پژوهش از نوع همبستگی است، بدین منظور، تعداد ۲۰۶ والد ( ۱۲۷ مادر و ۷۹ پدر) در دامنه سنی ۴۷-۲۱ سال به روش نمونه گیری دردسترس، برای شرکت در پژوهش داوطلب شدند. ابزارهای پژوهش شامل نسخه فارسی سنجش فرسودگی والدینی (موسوی و همکاران، ۲۰۲۰)، مقیاس روان رنجورخویی گاسلینگ و همکاران (۲۰۰۳)، مقیاس طرد والدینی روهنر و علی (۲۰۲۰) و مقیاس افسردگی کروئنک و همکاران (۲۰۰۱) بودند. یافته ها: نتایج نشان داد که اثر کلی روان رنجورخویی بر طرد در والدین معنادار نیست (۰۵/۰, p> ۰۲/۰β=) ، اما اثر کلی افسردگی بر طرد فرزندان معنادار بود (۰۰۱/۰, p< ۰۳/۰β=). نتایج نشان داد که افسردگی (۰۱/۰, p< ۳۵/۰β=) و روان رنجورخویی (۰۱/۰, p< ۱۶/۰β=) اثر معنی داری بر فرسودگی دارد، همچنین اثر فرسودگی بر طرد والدینی معنادار بود (۰۵/۰, p<۶۹/۰β=)، اثر غیرمستقیم افسردگی (]۰۵/۰,۰۰۶/۰ [۹۵/۰, CI۲۴/۰β=)  و روان رنجورخویی بر طرد والدینی به واسطه فرسودگی نیز معنادار بود (]۰۷/۰,۰۰۵/۰ [۹۵/۰, CI۱۱/۰β=). نتیجه گیری: توجه به زمینه های شخصیتی پرخطر چون روان رنجوخویی و اختلالات خلقی چون افسردگی با افزایش احتمال فرسودگی در والدین که می تواند زمینه ساز پیامدهای منفی والدگری چون طرد فرزندان را در والدین باشد، اهمیت قابل توجهی درزمینه والدگری دارد. ازاین رو، کمک به والدین برای شناخت و مواجهه کارآمد با این زمینه های پرخطر می تواند شرایط والدگری سازنده و کاهش اثرات ناشی از فرسودگی را در والدین را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

Parental burnout ، child rejection ، neuroticism ، depression. ، فرسودگی والدینی ، طرد فرزند ، روان رنجورخویی ، افسردگی