تاثیر شیمی درمانی بر حافظه کودکان مبتلاء به سرطان

پژوهش حاضر به بررسی عملکرد حافظه روزمره کودکان مبتلاء به سرطان، پیش، حین و پس از شیمی درمانی پرداخته است. روش پژوهش علی-مقایسه ای، شامل ۲۳کودک سالم و بدون بیماری، ۱۲کودک پیش از درمان، ۲۳کودک در حال درمان و ۱۴کودک پس از درمان، از سن ۸تا۱۷ساله، به صورت نمونه در دسترس، از بیمارستان محک و مدارس شهر تهران انتخاب شده و با استفاده از  آزمون حافظه رفتاری ریورمید(ویلسون و همکاران، ۲۰۰۸) مورد سنجش قرار گرفتند. داده های پژوهش با استفاده از روش آمار توصیفی(میانین و انحراف معیار) و آزمون استنباطی (تحلیل واریانس) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان دادکه عملکردکودکان ونوجوانان سرطانی درحافظه روزمره، یادگیری جدید، فضایی، جهت یابی، کلامی و مربوط به آینده، درچهار گروه نمونه، تفاوت معناداری نداشت. فقط میانگین حافظه دیداری در گروه سرطانی حین درمان  وپس از درمان، به صورت معناداری از گروه سالم و قبل از درمان کمتر بوده و تفاوت آنها معنادار بود( ۰۵/۰p>  ،۲۶۱/۲= F). با توجه به یافته های پژوهش،  شیمی درمانی باعث کاهش عملکرد حافظه دیداری بیماران سرطانی، در حین درمان و پس از آن می شود. این مسئله از یک سو، به دلیل تاثیر داروهای شیمی درمانی بر هیپوکامپ و قشر مغز و ایجاد اختلال در حافظه بوده، ازسوی دیگر حافظه به شدت تحت تاثیر استرسها و مسائل روحی-روانی حاصل از این بیماری و درمانهای سنگین آن و عدم دریافت حمایتهای لازم شناختی، قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

effect ، memory ، chemotherapy ، children ، cancer ، تاثیر ، حافظه ، شیمی درمانی ، کودکان ، سرطانی