رابطه سبک های فرزندپروری و خطرپذیری فکری دانش آموزان دختر با نقش میانجی خودکارآمدی خلاق

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی خودکارآمدی خلاق در رابطه سبک­های فرزندپروری و خطرپذیری فکری انجام شد. روش اجرای پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع مدل معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش کلیه دانش­آموزان دختر مقطع متوسطه دوم منطقه ۴ شهر تهران بودند که ۳۴۱ از آن­ها به روش نمونه­گیری خوشه­ای مرحله­ای انتخاب شدند. جهت گردآوری داده­ها از پرسشنامه سبک­های فرزندپروری پلوپا، خودکارآمدی خلاق کاروسکی و همکاران و خطرپذیری فکری بگتو استفاده شد. نتایج مدل معادلات ساختاری بیانگر تاثیر مثبت و معنی­دار سبک­های پذیرش و حمایت از استقلال بر خودکارآمدی خلاق و خطرپذیری فکری بود (۰۱/۰p<). تاثیر محافظت افراطی بر خودکارآمدی خلاق و خطرپذیری فکری منفی و معنی­دار بود (۰۱/۰p<). تاثیر خواسته­های افراطی بر خودکارآمدی خلاق (۰۵/۰p<) و خطرپذیری فکری (۰۱/۰p<) منفی و معنی­دار بود. خودکارآمدی خلاق در تاثیر  پذیرش و حمایت از استقلال بر خطرپذیری فکری نقش میانجی مثبت و معنی­دار داشت. نقش میانجی خودکارآمدی خلاق در تاثیر  محافظت افراطی و خواسته­های افراطی بر خطرپذیری فکری منفی و معنی­دار بود (۰۵/۰p<). بنابراین، می­توان نتیجه­ گرفت که سبک­های فرزندپروری نقش قابل توجهی در خودکارآمدی خلاق و خطرپذیری فکری دانش­آموزان دختر دارند و لزوم آگاهی والدین از شیوه­های صحیح فرزندپروری جهت موفقیت علمی دانش­آموزان را مورد تاکید قرار می­دهند.

کلیدواژه ها:

سبک های فرزندپروری ، خودکارآمدی خلاق ، خطرپذیری فکری ، پذیرش ، خواسته های افراطی