نقد رویکرد مارکسیستی در اداره جامعه؛ رویکرد فرهنگی- اجتماعی

مارکسیسم در تحلیل جامعه با فروکاست مسائل جامعه در مسائل اقتصادی، به مبارزه با سرمایه داری پرداخت. درساخت جامعه آرمانی بدون طبقه نیز که آرمان محوری آن ها را شکل می داد؛ با انحصاری کردن سرمایه به دولت و آن هم فقط حزب کمونیست به شکست انجامید. مسائل فرهنگی دغدغه ی مارکسیسم نبود به همین علت خدا که محور فرهنگی آن روز جامعه روستایی بود مورد بی مهری مارکسیست ها قرار گرفت. دومین قربانی مارکسیست ها مسئله آزادی بود. تعریف آن ها از آزادی عبارت بود از: آزادی به مثابه توانایی به پیگیری نفع شخصی(حزبی)، بی هیچ نیازی به دخالت جمع می تواند به خیر و صلاح عمومی منجر گردد. تلقی آن ها از آزادی پیگیری نفع حزبی بود و قائل بودند که نفع حزبی به خیر و صلاح عمومی می انجامد. بنابراین مارکسیسم هم در تحلیل نیاز جامعه و هم در برنامه ریزی فرهنگی جامعه موفق عمل نکردند؛ بزرگ ترین پشتوانه خود، خدا و آزادی های فردی و اجتماعی که می توانست آن ها را دررسیدن به مقصود یاری کنند، دشمن تلقی کردند. به همین جهت زمینه شکست خود را در تمامی ابعاد پی ریزی کردند. بنابراین مارکسیسم از رقیب شکست نخورد بلکه از بی توجهی به فرهنگ، عدم برنامه مدون و منسجم و عدم توجه به انسجام اجتماعی و همچنین موضع از گیری در برابر خدا شکست خورد.

کلیدواژه ها:

مارکسیست ، اجتماع ، فرهنگ ، خدا محوری ، آزادی