تاثیر ۱۲ جلسه تمرینات ثبات پویای عصبی-عضلانی و فال پروف بر تعادل و عملکرد حرکتی زنان سالمند با سابقه سقوط

هدف از این پژوهش، مقایسه اثربخشی دو رویکرد تمرینی شامل تمرینات ثبات پویای عصبی–عضلانی (DNS) و برنامه فال پروف بر تعادل و عملکرد حرکتی زنان سالمند با سابقه سقوط بود. در این پژوهش نیمه تجربی، ۳۵ زن سالمند ۶۰ تا ۷۰ ساله با سابقه سقوط به صورت تصادفی در دو گروه تمرینی DNS (۱۷ نفر) و فال پروف (۱۸ نفر) قرار گرفتند و به مدت چهار هفته، در قالب ۱۲ جلسه تمرین شرکت کردند. برای ارزیابی تعادل از آزمون مینی BEST و برای بررسی عملکرد حرکتی از آزمون ۳۰ ثانیه نشست و برخاست از صندلی (CST) و آزمون ۶ دقیقه راه رفتن (۶MWT) استفاده شد. تحلیل داده ها با آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و اندازه اثر انجام گرفت. یافته ها نشان داد هر دو برنامه تمرینی باعث بهبود معنادار تعادل و عملکرد حرکتی سالمندان شدند (۰۰۱/۰p<)، اما تفاوت معناداری بین دو گروه مشاهده نشد (۰۵/۰p>). اندازه اثر در متغیر تعادل ۷۱/۰ و در عملکرد حرکتی ۶۲/۰ بود که نشان دهنده اثربخشی بالینی قابل توجه این تمرینات است. نتایج این تحقیق نشان می دهد تمرینات DNS و فال پروف هر دو می توانند به عنوان مداخله ای موثر در بهبود تعادل و عملکرد حرکتی زنان سالمند با سابقه سقوط مورد استفاده قرار گیرند. استفاده از این تمرینات در برنامه های پیشگیرانه احتمالا منجر به کاهش خطر سقوط و بهبود کیفیت زندگی سالمندان می گردد. هدف از این پژوهش، مقایسه اثربخشی دو رویکرد تمرینی شامل تمرینات ثبات پویای عصبی–عضلانی (DNS) و برنامه فال پروف بر تعادل و عملکرد حرکتی زنان سالمند با سابقه سقوط بود. در این پژوهش نیمه تجربی، ۳۵ زن سالمند ۶۰ تا ۷۰ ساله با سابقه سقوط به صورت تصادفی در دو گروه تمرینی DNS (۱۷ نفر) و فال پروف (۱۸ نفر) قرار گرفتند و به مدت چهار هفته، در قالب ۱۲ جلسه تمرین شرکت کردند. برای ارزیابی تعادل از آزمون مینی BEST و برای بررسی عملکرد حرکتی از آزمون ۳۰ ثانیه نشست و برخاست از صندلی (CST) و آزمون ۶ دقیقه راه رفتن (۶MWT) استفاده شد. تحلیل داده ها با آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و اندازه اثر انجام گرفت. یافته ها نشان داد هر دو برنامه تمرینی باعث بهبود معنادار تعادل و عملکرد حرکتی سالمندان شدند (۰۰۱/۰p<)، اما تفاوت معناداری بین دو گروه مشاهده نشد (۰۵/۰p>). اندازه اثر در متغیر تعادل ۷۱/۰ و در عملکرد حرکتی ۶۲/۰ بود که نشان دهنده اثربخشی بالینی قابل توجه این تمرینات است. نتایج این تحقیق نشان می دهد تمرینات DNS و فال پروف هر دو می توانند به عنوان مداخله ای موثر در بهبود تعادل و عملکرد حرکتی زنان سالمند با سابقه سقوط مورد استفاده قرار گیرند. استفاده از این تمرینات در برنامه های پیشگیرانه احتمالا منجر به کاهش خطر سقوط و بهبود کیفیت زندگی سالمندان می گردد.

کلیدواژه ها:

تمرینات ثبات پویای عصبی-عضلانی ، فال پروف ، تعادل ، عملکرد حرکتی ، سقوط