نقش هوش مصنوعی در مشارکت کارکنان آموزش و پرورش شهر تهران

هدف از پژوهش حاضر تعیین نقش هوش مصنوعی در مشارکت کارکنان آموزش و پرورش شهر تهران بود. پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی، از نظر ماهیت پژوهش توصیفی-همبستگی و از نظر نوع داده کمی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه کارکنان آموزش و پرورش شهر تهران بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای و فرمول کوکران، تعداد ۳۸۳ نفر به عنوان حجم نمونه تعیین شد. گرداوری اطلاعات با استفاده از پرسشنا مه های استاندارد هوش مصنوعی چن و همکاران (۲۰۲۲) و مشارکت کارکنان سوتون (۲۰۱۴) انجام شد. برای محاسبه روایی از روایی محتوایی و سازه استفاده شد و پایایی با ضریب آلفای کرونباخ، پایایی ترکیبی و امگای مک دونالد مورد بررسی قرار گرفت که نتایج نشانگر روایی و پایایی ابزار پژوهش بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها از دو روش آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار، چولگی و کشیدگی و درصد، فراوانی، جدول و نمودار) و آمار استنباطی (همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه) با نرم افزار IBM SPSS-۲۷ استفاده شد. یافته ها نشان داد که همه مولفه های هوش مصنوعی شامل مدیریت هوش مصنوعی (۰.۴۴۵)، تصمیم گیری مبتنی بر هوش مصنوعی (۰.۶۴۹)، زیرساخت های هوش مصنوعی (۰.۷۲۵)، مهارت های هوش مصنوعی (۰.۷۲۱) و تمایل به هوش مصنوعی (۰.۹۳۴) در میزان مشارکت کارکنان آموزش و پرورش شهر تهران دارند.

کلیدواژه ها:

Artificial Intelligence ، Employee Engagement ، Education and Training in Tehran ، هوش مصنوعی ، مشارکت کارکنان ، آموزش و پرورش تهران