بررسی روش های نوین کلاس داری با استفاده از فناوری های نوظهور و هوش مصنوعی

تحولات شتابان فناوری های نوظهور و پیشرفت های چشمگیر در حوزه هوش مصنوعی، الگوهای سنتی کلاس داری و مدیریت فرایند یاددهی–یادگیری را با چالش های بنیادین مواجه ساخته و ضرورت بازاندیشی عمیق در شیوه های اداره کلاس درس را بیش از پیش برجسته کرده است. کلاس داری نوین دیگر صرفا به کنترل رفتار فراگیران محدود نمی شود، بلکه به فرایندی چندبعدی شامل طراحی محیط های یادگیری هوشمند، تعاملات یادگیرنده محور، شخصی سازی آموزش و بهره گیری هدفمند از داده های آموزشی تبدیل شده است. در این میان، فناوری هایی نظیر سامانه های مدیریت یادگیری هوشمند، تحلیل یادگیری، واقعیت افزوده و مجازی، ربات های آموزشی و الگوریتم های یادگیری ماشین، نقش تعیین کننده ای در بازتعریف نقش معلم و ساختار کلاس درس ایفا می کنند.هدف این مقاله، بررسی نظام مند روش های نوین کلاس داری مبتنی بر فناوری های نوظهور و هوش مصنوعی و تحلیل ظرفیت ها، الزامات و پیامدهای آموزشی آن هاست. مقاله حاضر با رویکردی تحلیلی–مروری و با اتکا به منابع معتبر بین المللی و داخلی، نشان می دهد که هوش مصنوعی چگونه می تواند از طریق پایش لحظه ای رفتار یادگیرندگان، ارائه بازخورد هوشمند، پیش بینی مشکلات یادگیری و تسهیل مدیریت تعاملات کلاسی، به ارتقای اثربخشی کلاس داری کمک کند. یافته های پژوهش های پیشین حاکی از آن است که استفاده آگاهانه و مبتنی بر اصول اخلاقی از این فناوری ها، منجر به افزایش مشارکت فراگیران، بهبود خودتنظیمی یادگیری و کاهش بار شناختی معلمان می شود، هرچند چالش هایی همچون شکاف دیجیتال، نگرانی های حریم خصوصی و نیاز به توانمندسازی حرفه ای معلمان همچنان پابرجاست.

کلیدواژه ها:

کلاس داری نوین ، فناوری های نوظهور آموزشی ، هوش مصنوعی در آموزش ، مدیریت کلاس درس ، یادگیری هوشمند